سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت دویست و پنجاه و یک :
عمو نیم نگاهی سمت من که اشکام خشک شده بود انداخت. محمد واقعا دلم رو گرم کرده بود و خیلی ممنونش بودم که یه سری چیزا رو نگفت و کاری نکرد من مقصر و خطاکار دیده بشم. هرچند که هنوزم یه سری کارای اشتباه کرده بودم.
- دانیال ممکنه من و توهم یه بازخواستی بشیم اما پرسیدم و گفتن اگر سخت نگیرن چندان مهم نیست.
عمو دستی توی موهاش کشید.
- فعلا که من گاوِ پیشونی سفیدم، همین‌جوریشم مدام بازخواست می
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۲۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
دریا
0چقد نیان خوب گفت...محمد از خداشم باشه نیان زنش بشه😎